In het kader van "passend onderwijs" praat men graag over wijkgericht werken. Er zijn nog wel meer nieuwe termen die in dat kader veelvuldig de revue passeren zoals, handelingsgericht werken, zorgprofielen, zorgroute 1,2 of 3, die allemaal een ding gemeen hebben: iedereen denkt er het zijne over.
Zo ook met het wijkgericht werken. Vandaag dacht ik daar weer het mijne van.
Mijn school is een van de vijf scholen die de pilot: "wijkgericht werken" 2 jaar lang handen en voeten mocht geven. Vijf scholen uit 3 verschillende besturen ( openbaar, bijzonder en katholiek) samengeperst in een woonwijk en in een samenwerkingsverband: "Weer samen naar school". Vijf directeuren, vijf intern begeleiders samen met een notuliste en de voorzitter van het WSNS aan een tafel. Geen idee wat we moesten doen, geen idee wat we aan elkaar zouden kunnen hebben.
Na veel vijfen en zessen hadden we een gezamenlijk item op tafel: het omgaan met impulsieve kinderen. Katholiek, montessori, allochtoon of hoogopgeleid, drukke kinderen inpassen in het schoolse gebeuren bleek voor iedereen een probleem. Dat was tenminste iets om ons gezamenlijk druk over te maken. Daar hadden we dan ook binnen de kortste keren een mooi trainingsprogramma voor opgesteld, met een parallel lopend traject voor deskundigheidsbevordering annex uitwisselingsprogramma voor de verschillende teams en een informatieve workshop voor op de studiedag van het samenwerkingsverband. Geen geringe prestatie. Allemaal betaald vanuit het WSNS, zoals dat hoort bij een pilot.
Maar ja toen bleek, zo'n training wilde elke school binnen het WSNS wel. En wat was er nu zo wijkgericht aan deze hele onderneming?
Sterker nog, een van de scholen had de trainers ook al ingehuurd voor nog een paar extra trainingen en daar zelf een ander subsidiepotje voor gevonden. En eigenlijk paste het programma ook wel mooi in het door het WSNS nieuw op te richten "Educatieve Steunpunt" waar elke school dan het aanbod later weer kon inkopen. Kortom, dit succesje, want daar was iedereen het wel over eens, mocht geen wijkgericht werken heten.
Gelukkig hebben we nog een jaar om iets te bedenken dat onze wijk niet overstijgt.
Ik overweeg ontwijkend gedrag!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten